The Home of the Talking Fingers on the Web

ang pag-unlad ng ating bansa?

Dahil marami ang alimango sa ating mga kababayan.

Nakasanayan na natin ang crab mentality.

Ang paghila sa mga tumataas…

Ang pagyurak sa mga umaangat…

Madami nyan lalo na sa mga nasa ibang bansa…

Minsan, kapwa kababayan pa ang magiging mitsa

ng kapahamakan ng mga kababayan natin.

Mahirap isipin pero iyon ang katotohanan.

Mahirap tanggapin pero iyon ang laganap na nangyayari.

Tulad na lamang ng isa kong kakilala.

Ubod sya ng inggit.

Di na lang makuntento kung ano ang meron sya.

Lahat ay gagawin nya mapulaan lamang ang kapwa nya.

Sya yung tao na ang motto sa buhay ay…

“If I can’t have it, neither can you.”

Crab.

Bakit na rin ang tingin natin sa mga banyaga sa ating bansa

ay pagkataas-taas?

Pero pag tayo ang nasa ibang bansa, putik ang tingin sa atin ng ibang banyaga.

Kakatwa di ba? Pag ika’y nasa sarili mong bayan, di ka na pinapansin ng kapwa kabayan..

Kahit na rin pag nangibang-bansa ka, ang aatupagin pa rin ng ibang kapwa kabayan ay ang mga banyaga.

Sa lupang sarili’y di ka na pansin, pati pa ba naman sa banyagang lupain?

Araw-araw bumibili ako ng dyaryo dito.

Dahil hindi masasama ang binabalita dito.

Kung meron man ay di yun sa unang pahina…

Kundi sa isang tabi lamang.

Pero sa ating bansa, bakit puro krimen at masasamang balita..

ang pilit na pinagtutuunan ng pansin?

Crab.